Trots

01 11 12 21:10 by

Vrijdag 09-04-2010


Nadat de film van Fred Rompelberg was afgelopen zijn we de stad nog in gegaan met een aantal mensen. Zelf ben ik eerder weg gegaan. Wilde weer fris en fruitig op de fiets zitten. John was niet mee, maar lekker heeft hij niet geslapen. Hij was bang dat ik hem terug wilde pakken nadat hij mij WAKKER WORDEN WAKKER WORDEN WAKKER WORDEN wakker had gemaakt a la Jochem Myjer eerder deze week.
Maar de anderen waren wel later naar bed gegaan dan mij, alleen nuchterder dan mij. Wat wil je ook als je gezakkenrold bent en alles kwijt bent.

Van onze fietsgroep bleef niet veel meer over. Wiel was met de andere groep mee. Jos had een rustdag nodig. Marco en Peter waren bij de politie aangifte gaan doen. Dus gingen John en ik ook mee met de andere groep. Daar zat de rest van de Wildt ook.

Het was een mooie "sluitingsrit". We hebben heerlijk gefietst achterin de groep. Geprobeerd de groep aan het zingen te krijgen.(want wat waren ze stil! vergeleken met de A groep) Maar gelukkig was na een kilometer of 70 het ijs gebroken en begon men her en der in de groep het volkslied van Fred Rompelberg mee te zingen dan wel te fluiten!

Er waren in deze groep vrouwen mee die het moeilijk hadden. 1 werd er al elke keer geduwd door haar man. De andere vrouw heb ik ook een paar keer aangeduwd om de viaducten op te komen. Achteraf was het de vrouw van de Nederlander-die-nooit-geen-kopwerk-doet. Had ik haar moeten zeggen dat haar man geen kopwerk deed en dat hij mij maandag wel had mogen drukken? Nee, hoe minder mensen het weten van maandag hoe beter. (what happens on Mallorca, stay on Mallorca!)

Wiel kreeg een lekke band. Hij plakt de banden net zo snel als dat hij fietst (geintje man!). Maar gelukkig was het mooi weer! En het werd ook wel weer eens tijd om het volkslied van Fred Rompelberg nog eens te oefenen!
Fred heeft zijn lied, maar een tekst in een ander wielerlied die bij mij steeds door mijn hoofd spookte was: “Alleen met stijl behoor je tot de sterken”. En deze zin werd me steeds duidelijker deze vakantie. Je hoeft niet de meeste kilometers te willen maken. Niet hele goede benen te hebben en de leiding opnaaien en harder proberen te fietsen dan de zwakste schakel. John en Ik hebben stijlvol gefietst door achterin de mensen te helpen die het moeilijk hadden omdat we goede benen hadden. En dat gaf mij (en ik denk John ook) nog de meeste voldoening!

Misschien kregen we mede daarom als de Wildt zijnde nog wel de meeste complimenten. En dan heb ik het niet alleen over vandaag maar de hele week. Toen we (lang) moesten wachten op Wiel of Marco als boskakker de tijd nam op de Oriënt, geen probleem wij, de Wildt, wachten op elkaar.
En daar mogen we als groep trots op zijn!

103,87 km gefietst.

Tourtocht Dinxperlo

23 10 12 19:33 by
Afgelopen zondag kreeg ik het idee dat er behoefte er aan was om er over te praten (elkaar vasthouden, troosten enz.?), elke keer werd het weer opgerakeld. Elke keer ging het er weer over, welk gesprek met wie dan ook.
Toen heb ik er niets over gezegd en praatte maar een beetje met de meute mee.

Dat komt omdat ik eigenlijk bezig was met een wetenschappelijk test. Een test die niet te meten is, maar empirisch bepaald moet worden en de resultaten nog niet binnen waren. En aangezien de wetenschap mij interesseert heb ik mezelf opgeofferd die bewuste zondag (tourtocht Dinxperlo) aan de wetenschap.

Deze zondag fietste ik met een doel, of beter, met een stelling in mijn hoofd:
“slootkanten moet je fietsen zoals de kasseienstroken in de ronde van Vlaanderen: met de grote plaat vol gas eroverheen!”
In Dinxperlo heb ik dat gedaan. Althans VOOR de pauze.

Na de pauze was ik bezig met de (logische?) stelling/vraag voor de week erop:
“hoe houd ik dat een tourtocht lang vol?”

Een nieuwe

05 02 11 19:06 by
De 4e nieuwe koelkast is op aarde gekomen!
De ooievaar heeft een Stijn gebracht!

Wereldrecord. (Mallorca)

24 08 10 17:50 by
Gisteravond kreeg ik als tip: ‘veel pannenkoeken eten met honing’. Dit was het recept voor een caloriebom en trage suikers. Veel verstand van voeding heb ik niet, maar baad het niet, schaad het niet dacht ik en at me ongans in die dingen! Nog een keer een hongerklop krijgen gaat mij niet overkomen! Ik nam zelfs pannenkoeken mee voor onderweg.

We komen vandaag op de foto met de snelste man op de fiets. Fred Rompelberg. 268 km per uur op de fiets, 1 mijl lang! Het duurde allemaal wel lang en het was koud. We willen weer knallen (tik tik)! De speedgroep was inmiddels opgeheven. Die waren als beklopten aan het fietsen. Gisteren vaak op Wiel moeten wachten maar toch nog een gemiddelde van 29,5. De speedgroep had 30,4 gemiddeld. Wiel is net als zijn zoon, geen goede klimmer. Daar wachten we dan ook gewoon op. Punt. Dus als een gek die ene km harder fietsen of lekker toeren zoals ons? Heb nog steeds geen spijt van de wijze raad van John die ik heb opgevolgd: “als het fietsen in de toergroep niet hard genoeg gaat kun je altijd nog in de speedgroep” Maar we fietsen echt lekker met z’n allen!

Vandaag de Oriënt beklommen. Marco was slecht in orde en moest tijdens de klim afstappen. Belgen omschreven hem als “boskakker”. Hij is de bus ingestapt en heeft donderdag pas weer de fiets gepakt! Misschien was de rit te zwaar voor hem. 1300 hoogtemeters in totaal.
Weer was de Nederlander-die-nooit-geen-kopwerk-doet uit zijn windscherm gekropen en probeerde eerder boven te zijn dan ons. Heel even zat hij in mijn wiel. Even opschakelen naar de grote plaat dan gaan staan op de pedalen en jezelf kwaad maken. Toen was hij bij de eerstvolgende haarspeldbocht ver achter me. Nu eigen tempo omhoog. Peter kwam helaas net na hem boven.

Bij het inleveren van de fietsen zag ik Fred Rompelberg roken. Ik zei dat hij in goede conditie moest zijn en niet moest roken want ik had vandaag alweer een serieuze poging gedaan naar zijn wereldrecord. De drukke Fred zei: “jij bent mijn vriend” en schudde mijn hand klopte mij op de schouder en keek of de wereldkampioen mecanicien zijn werk wel goed deed.

ik kom alleen nog 200 km/h tekort

112,00 km gefietst

geintje man! (Mallorca)

03 07 10 14:39 by
Wat een regen vandaag! Als het op Mallorca regent, dan is het spekglad op de weg. Was iets met zout, nooit regen en ander asfalt. Wat de verhoudingen waren weet ik niet, maar het is dan echt spekglad. Uitdrukkelijk werd ook gezegd dat we absoluut niet op de fiets moeten stappen!

Dat ik op de fiets zou komen vandaag had ik niet verwacht. (Net zo min dat ik John ooit aan het dansen zou zien zoals de avond ervoor.) Nadat we met de bus met een aantal in Palma waren geweest, ben ik met Johan terug gegaan om te gaan fietsen. Het klaarde met de minuut op. De anderen zaten nog in een Irish pub of waren aan het sightseeing in Palma.

Sjaak was achter gebleven in het hotel. Hij had inmiddels ook al de fietskleren aan en wilde ook fietsen. Daarom met z’n 3-en de Randa beklommen. Voor de getallenfreaks onder ons: ruim 500 meter hoog, +/- 5% gemiddelde stijging en ruim 4 km lang. Mijn eerste berg in mijn leven. Tenzij je de côte de la redoute als berg kunt meetellen.

Johan heeft veel kopwerk gedaan die dag en heeft de Randa niet helemaal beklommen. Sjaak en ik gingen door. Onderaan wachten we wel weer op elkaar. Sjaak ging hard naar boven! Lekker tempo en constant. Terug naar beneden was wat lastiger omdat zijn remmen omgedraaid moesten worden zoals hij dat op zijn eigen fiets ook heeft zitten. Beneden aangekomen geen Johan. Dan Marco maar sms-en, ik had zijn nummer namelijk niet. Misschien ook een beetje dom, met z’n 3-en gaan fietsen en niet de nummers uitwisselen van elkaar. Maargoed, ik Marco dus ge-smst: “heb jij het nummer van Johan?” Krijg ik terug: “Beetje doorfietsen, die fietst voor je…”

Bij het hotel aangekomen komt de rest die in de pub zijn blijven hangen ook terug van de stad. Marco: “waar is Johan dan?”. Daarom had ik je ook gesmst! “Wij waren Johan kwijt!”
Marco:” Dat was toch een geintje?”

49,85 km gefietst