Proloog (Mallorca)

24 06 10 20:24 by
rtc de WildtWiel heeft me gevraagd om wat te schrijven voor de site. Wellicht vertel ik nu wat dubbel gezien Hayo op het prikbord iedereen al goed op de hoogte heeft gehouden tijdens onze fietsvakantie op Mallorca. Zelf zat ik in de andere tourgroep. Daar hebben we andere dingen meegemaakt dan de tourgroep waarin Hayo in heeft gefietst. Hierbij de ontbrekende feiten:

Het begon allemaal al goed. De eerste keer vliegen, voor het eerst in Spanje en dan voor het eerst bij de tassenband. Alle tassen waren inmiddels van de band af. Iedereen had zijn koffer al. Iedereen behalve ik. De lopende band ging uit. En daar sta je dan in een vreemd land zonder koffer. Dan maar eens in mijn beste Spaans vragen waar de koffer kan zijn. Ik moest geduld hebben.
“hoe ziet die tas eruit?” vroeg Marijn me nog. En terwijl hij dat vroeg, ging het alarmbelletje. Dat betekend dat de lopende band weer gaat lopen en dat het deurtje weer open gaat. “Zo!” zei ik en er kwam nog 1 koffer na, zoals Wiel altijd na kwam (op de viaducten) in de bergen.

Daar aangekomen voor het eerst kennis gemaakt met Fred Rompelberg. John zei al wel dat het een aparte man was. Hij kwam bij mij over als een man met ADHD, perfectionistisch maar op zijn manier chaotisch. Praat veel, maar ziet ook alles. Zegt alles recht voor z’n raap. Draait nergens om heen. Wil alles in eigen hand houden, maar hij heeft teveel gasten om het alleen met zijn vrouw Tiny te doen. Hij heeft de naam, zij is de spil in het bedrijf. Van zo’n man is er geen 2e te vinden.
Snel inchecken en fietsen ophalen. Want daar kwamen we voor: fietsen! (tik tik) We wilden met z’n allen de eerste tocht fietsen. Een soort van openingsrit. Maar geen enkele fiets deugde. Het zadel te schuin, de bandenspanning te hard, roest op de kabels, remmen die niet deden, schakelen ging zwaar, stuur te hoog of irritant tikje.

Zelf heb ik heerlijk gereden. Super fiets. De ketting hoorde ik wel maar dat heb ik thuis ook. Dan hoor ik dat hij het doet. Thuis heb ik een Bulls. Een Bulls is net als een Ferrari. Totaal geen comfort, maar de snelheid zit er wel in. Gebouwd om hard te rijden. En natuurlijk (hoewel ik wat voorzichtiger ben geworden met deze opmerking) :’starten – lopen!’. Als je dan op een Fred Rompelberg fiets zit is het genieten van het comfort.

Dat komt misschien omdat er in het Fred Rompelberg bicycling Team een wereldkampioen in het midden heeft.
Die heeft me perfect op de fiets gezet.

60,62 km gefietst.