Collega

29 09 09 21:53 by
Rood spencertje, sandalen met kapotte geitenwollensokken. Haren nooit gekamt. Rare gevoel voor humor. Snor. Koffie met melk en 2 (TWEE!) zoetjes. Mijn nieuwe tijdelijke ingeleende collega.

Vooroordelen wilde ik op voorhand niet hebben. Ik had het me ook voorgenomen die niet te gebruiken. Ik heb het nu over mijn collega. Hij zei tegen mij dat hij een site had gevonden waar hij alles kon vinden. “noem iets en ik kan het vinden” zei hij tegen mij. “op google.nl” vind je alles. Goed, ik geef hem nog een kans. Misschien nam hij mij in de maling.

Maar toen zat hij aan de radio. “NIET DOEN!” had ik hem nog gewaarschuwd. Dat hij geen verstand heeft van muziek kan ik niets aan doen, maar val mij niet lastig met een cd van Anastasia. Gelukkig kon hij de cd lade niet vinden. Wederom wilde ik hem niet veroordelen. Maar hij komt echt nog uit de cassetterecorder tijd. Op een gereïncarneerde Engelse versie van Marianne Wever zit ik echt niet te wachten.

“2 Unlimited, ken je dat?” vroeg hij aan mij. Of ik het goed vond dat hij daarvan een cd van mee nam. In dit soort situaties, als ik mezelf niet meer ben, dan sms ik mijn kameraad vaak. Hij weet altijd raad. Kijkt er met een nuchter onpartijdige blik tegenaan. Hij sms’te terug:
DIE MOTHERFUCKER DIE!

De volgende dag had hij inderdaad het album meegenomen. Hij vond ook nog de cd lade. Hij begon op voorhand al te shaken van opwinding (of het was in zijn tijd een soort van hakken) no limit begon te spelen.
Toen knakte er wat in me.

Johnny

07 09 09 20:07 by
Als wielerliefhebber zat ik aan de buis gekluisterd tijdens de Tour. Op het werk heb ik helaas nog geen breedbeeld dan wel beamer, maar er staat altijd wel een pc met internetverbinding te wachten op een storing die binnen kan komen waarop je live de tour kunt volgen.
Heerlijk dat Troosteloze gewauwel van Herbert Dijkstra en Maarten Ducroo.

Maar helaas wordt er bijna geen aandacht geschonken aan de Vuelta. Tuurlijk kan ik een vage Spaanse zender opzoeken. Maar dan mis ik de cliche-citaten bij het zien van onze land en oud-dorpsgenoot Robert Gesink. Mooier is misschien wel Johnny Hoogerland. Hij deed iedereen verassen, en zichzelf het meest denk ik.
De punker werd hij ook wel genoemd.

Ik ga nu denken wat Maarten Ducroo op de 8e etappe gezegt had kunnen hebben over hem:

Ja dit is niet meer fietsen, dit is stoempen!
Kijk hem daar nu harken op z'n buitenblad met z'n mijnwerkersgezicht
Hij zet nu aan. Die gaat lopen linkeballen
Die Johnny Hoogerland, wat een klasbak is het toch!
Hij zit gewoon te lachen. Kijk dan!"

Zoals gezegt is het moeilijk om fietsen te beschrijven, maar als je zelf veel fietst snap je wat Maarten probeert duidelijk te maken.